Wszystko co miałam, miało wszystkim dla Ciebie być.
Oddałam Ci to nie licząc na sens.
Zabrałeś mnie sobie, zabrałeś jak zwierz.
I tak mogłam poczuć Cię.
Teraz padasz i prosisz,
czy możesz wszystko brać.
Rwiesz i kłamiesz, że gnasz.
Śpisz, konasz i łkasz.
Kłamstwem malujesz mi dzień,
że zostajesz tam, że masz.
Ranisz mnie znowu……
i znów pędzisz, o niej ze mną grasz.
I dokładnie tak skończy się nasz czas,
Zgaśnie sens i Twój dawny blask,
Tak smakuje ten czas,
Końca czas.
Tyle mam.
Ja.
Marta Kutrowska-Kita 